Bijdrage van Peter
Aan de oppervlakte van de markt ziet bitcoin er zwak uit. Al acht weken op rij stroomt er geld uit de Amerikaanse bitcoinfondsen. Sinds de week van 15 mei gaat het bij elkaar om ruim 8 miljard dollar aan netto-uitstroom. Alleen al in de week tot 26 juni verdween 1,79 miljard dollar uit de fondsen. In de week tot 2 juli kwam daar nog eens 526 miljoen dollar bij.
De fondsen zijn liquide, makkelijk te kopen en net zo makkelijk weer van de hand te doen. Voor grote beleggers zijn ze daarom een handig instrument om blootstelling aan bitcoin op te bouwen, maar ook om die blootstelling snel weer af te bouwen als de omstandigheden daar om vragen. En dat lijkt te gebeuren. Glassnode noemt het “institutional de-risking”: institutionele beleggers die verdedigend opgesteld staan, en de recente koerszwakte versterken in plaats van temperen.
Net onder de oppervlakte gebeurt iets anders. Volgens Glassnode zijn long-term holders weer begonnen met accumuleren. Dat zijn de beleggers die hun bitcoin lang vasthouden en historisch minder snel verkopen als de markt onder druk staat. Hun netto positie is weer positief geworden, na een langere periode waarin juist sprake was van distributie.
De rode candles in bovenstaande fondsengrafiek vertellen dus niet het hele verhaal. Logisch ook, want tegenover iedere verkoper staat een partij die de prijs mooi genoeg vindt om de buit over te nemen. Zo verlaten liquide institutionele allocaties het toneel, en verschuiven onder de motorkap naar beleggers met meer geduld.
Het is nog te vroeg om dit als definitieve verdedigingslinie te zien van het huidige prijsbereik. Hoewel Glassnode aantekent dat dit gedrag historisch gezien vaak vooraf gaat aan herstel, plaatst het óók de kanttekening dat het sein langer op blauw – in bovenstaande grafiek wordt daar de krachtigste accumulant mee aangeduid – moet staan voordat het een “volledig accumulatieregime” genoemd mag worden.
Een tweede signaal dat hierop aansluit komt van de onderzoeksafdeling van exchange K33. Bijna 80% van de bitcoins die in circulatie zijn, zouden in handen zijn van long-term holders. Dat is een record. Ook de heractivatie van oude munten ligt relatief laag. Tot 6 juni waren dit jaar slechts 218.421 bitcoin van twee jaar of ouder opnieuw in beweging gekomen. Ter vergelijking: rond dezelfde datum in 2024 ging het om 1,18 miljoen BTC.
Micah Zimmerman
En daarmee komen we bij een woord dat veel ouder is dan de onchain terminologie van Glassnode en K33: HODL.
De term ontstond in december 2013 op BitcoinTalk.org, toen gebruiker GameKyuubi tijdens een crash een bericht plaatste met de titel “I AM HODLING”. Het was een typefout, maar wel een typefout die bleef hangen. De kern van het bericht was simpel: ik ben geen goede handelaar, dus ik probeer de markt niet te timen. Ik hou mijn bezit gewoon vast.
Sindsdien is HODL uitgegroeid tot een culturele samenvatting van een inmiddels klassieke bitcoinstrategie: niet verkopen omdat de koers beweegt, maar vasthouden omdat de onderliggende overtuiging niet veranderd is. Die overtuiging voert uiteindelijk terug op het ontwerp van bitcoin zelf:
“A purely peer-to-peer version of electronic cash would allow online payments to be sent directly from one party to another without going through a financial institution.”
Het idee van self-custody en soevereiniteit is daar een logisch gevolg van. Long-term holders die nu accumuleren, handelen in lijn met dit principe: ze zien bitcoin als eigendom dat ze zelf beheren en vasthouden, ook in moeilijke periodes.
Kortom, de hodl’ers lijken terug. Dat maakt het nog geen zomer, maar het is wel een eerste zwaluw.
Méér Alpha
Ben je Plus-lid? Dan gaan we door met de volgende onderwerpen:
- Securitize naar de beurs, tokeniseert aandelen op dag één
- Trump rapporteert 1,4 miljard dollar aan crypto-inkomsten
- Open USD valt verdienmodel van Circle aan
Daaronder volgen de nieuwssnacks, een handig overzicht van het nieuws dat er afgelopen week echt toe deed.
