Het huis kan verliezen

Bijdrage van Peter

In een casino mag je best winnen. Een mooie avond, wat geluk aan de roulettetafel, en je loopt met meer geld naar buiten dan je meenam. De croupier overhandigt je de fiches met een brede glimlach, in de wetenschap dat het casino geen minuut wakker ligt van je overwinning. Zolang er genoeg mensen blijven spelen, stroomt het geld vanzelf binnen. Zo zijn de spelregels nu eenmaal.

Die positie bevalt Scott Bessent wel. De Amerikaanse minister van Financiën vertelde afgelopen dinsdag op een universiteit in Texas over zijn voorsprong op valutahandelaren. Als de Japanse autoriteiten ingrijpen om de yen te steunen, weet hij vrij goed wat ze van plan zijn. Hij spreekt ze tenslotte zelf. ‘I am the house now’, zei hij daarom. Wie tegen hem wil wedden, moet dat vooral doen.

Dat klinkt lekker zelfverzekerd, zeker voor iemand die jarenlang zijn geld verdiende met handelen op financiële markten. Toch is het juist bij Bessent een grappige uitspraak. Hij weet namelijk uit eigen ervaring dat het huis wel degelijk kan verliezen.

In september 1992 werkte hij voor George Soros. De Britten probeerden toen het pond binnen de afgesproken grenzen van het Europese wisselkoersstelsel (WKM) te houden. Soros en de zijnen geloofden niet dat ze dat zouden volhouden en zetten een groot bedrag in op een daling van de munt.

Ze kregen gelijk. Op 16 september gaven de Britten de verdediging op en verlieten ze het stelsel. De positie tegen het pond leverde Soros ruim een miljard dollar op en maakte hem beroemd als de man die de Bank of England op de knieën kreeg. De jonge Bessent had daaraan meegewerkt. Het huis had verloren, en hij zat bij de winnaars.

Ruim dertig jaar later zijn de rollen omgedraaid. Nu is Bessent degene die beleggers moet overtuigen dat hij de situatie onder controle heeft. Dat is een lastiger vak dan van een afstandje aanwijzen waar het misgaat. Als handelaar kun je verdienen aan het falen van een overheid. Nu moet hij beleggers ervan overtuigen dat zijn eigen beleid hun vertrouwen verdient. En hoe goed zijn informatie ook is, hij kan niet voor hen bepalen waar ze hun geld in steken.

Afgelopen week kreeg hij daar een aardige demonstratie van. De rente op langlopende Amerikaanse staatsleningen loopt op, waardoor de overheid steeds duurder uit is als ze geld leent. Ook bedrijven en huizenkopers hebben last van die hogere rente. Bessent wil die graag omlaag krijgen en probeert dat onder meer te doen door bestaande staatsleningen terug te kopen.

Dat terugkopen gebeurt al langer. Het ministerie koopt vaker oudere leningen terug waarin weinig wordt gehandeld, zodat de markt goed blijft functioneren. Wel worden de bedragen groter. In augustus kondigde het ministerie aan het maximum voor zulke operaties bij langlopende obligaties te verhogen van 2 miljard naar minstens 4 miljard dollar. Afgelopen woensdag bleek dat bij de eerstvolgende ronde maximaal 6 miljard dollar beschikbaar zou zijn.

Dat was dus drie keer zoveel als voorheen, maar beleggers waren er niet van onder de indruk. Grote zakenbanken hadden op een grotere ingreep gerekend. Er werden obligaties verkocht en de tienjaarsrente liep op tot ongeveer 4,85 procent. Bessent bood meer, en kreeg er een hogere rente terug.

Misschien begrijpen beleggers de situatie prima en willen ze gewoon beter betaald worden voor het uitlenen van hun geld. Dat is wat Bessents voormalige collega Stanley Druckenmiller hem onlangs voorhield: de hogere rente waarschuwt voor inflatie en grote begrotingstekorten. Die problemen verdwijnen niet doordat het ministerie een paar miljard aan oude leningen terugkoopt.

Wie zichzelf tot het huis uitroept, moet niet verbaasd zijn als handelaren willen ontdekken hoeveel die woorden waard zijn. Er loopt vast ergens een jonge belegger rond die precies doet wat Bessent ooit deed: kijken hoelang de overheid haar belofte kan volhouden.

Het geeft de herleefde ‘debasement trade’ extra voeding: beleggen in schaarse bezittingen, zoals goud en bitcoin, uit vrees dat overheden hun schulden uiteindelijk enkel met goedkoper geld betaalbaar kunnen houden. Want als de rentelasten blijven stijgen en bezuinigen politiek te pijnlijk is, hoe groot is dan de verleiding om de waarde van geld te laten zakken?

Debasement trade to take bitcoin to $300,000 in three years, Bernstein says

Bitcoin could soar as the debasement trade comes into focus again, according to Bernstein. That could also boost shares of Strategy.

CNBCLiz Napolitano

Bessents terugkoopprogramma is op zichzelf geen geldontwaarding. Maar zijn worsteling laat wel zien waarom dat verhaal aanslaat. Hij moet een steeds duurdere staatsschuld beheersbaar houden, terwijl beleggers meer rente eisen. Aan de uitgifte van bitcoin kan hij ondertussen niets veranderen.

Méér Alpha

Ben je Plus-lid? Dan gaan we door met de volgende onderwerpen:

1. Tegenslag voor Ambitious, perspectief voor bitcoinbedrijven
2. In Iran is crypto gewoon geld geworden
3. 4k BTC gestolen van bitcoin sidechain, na goedbedoelde bugfix

Daaronder volgen de nieuwssnacks, een handig overzicht van het nieuws dat er afgelopen week echt toe deed.