Geopolitieke achtbaan

Bijdrage van Peter

Na veertig dagen oorlog bereikten Iran en de VS vorige week een staakt-het-vuren. Een periode van twee weken om veilig aan de onderhandelingstafel te kunnen aanschuiven. “Een grote dag voor de wereldvrede”, schreef Trump op sociale media. Kort daarvoor dreigde hij nog om de hele Iraanse bevolking van de wereldkaart te vegen. Volgens Trump waren vrijwel alle twistpunten opgelost en kon nu worden toegewerkt naar een definitief vredesakkoord.

Financiële markten reageerden opgelucht. De prijs van olie daalde tientallen procenten en op veel andere plaatsen in de markt werden groene cijfers geschreven. De bitcoinprijs steeg in een mum van tijd tot boven de 70.000 dollar, en de grote Amerikaanse aandelenindexen schuurden weer tegen hun recordkoersen aan.

Het lijkt erop dat Trump vorige week opnieuw te hoog van de toren blies. Het optimisme dat ontstond, maakt voorzichtig plaats voor pessimisme: het beoogde vredesakkoord ligt in de prullenbak en alle Amerikaanse onderhandelaars zijn vanuit Pakistan terug naar huis gevlogen. No deal.

Naar verluidt waren er drie belangrijke breekpunten. Zo wil Iran niet stoppen met het financieren van regionale milities, zoals de Houthi’s in Jemen, Hezbollah in Libanon, Hamas in Gaza en pro-Iraanse milities in Irak. Ook wil Iran de Straat van Hormuz niet zonder voorwaarden openen. En belangrijker: het ontmantelen van het kernprogramma is wat betreft de Iraniërs onbespreekbaar.

Het gevolg op financiële markten laat zich raden: de olieprijs schoot omhoog, en duwde de prijs van andere assets weer omlaag.

De prijzen zijn nog niet terug gezakt naar het niveau van voor de wapenstilstand. De vraag is hoe het vervolg eruit ziet. Volgens Washington Post-columnist David Ignatius heeft Trump geen trek meer in oorlog. Het nieuwe plan: economische druk uitoefenen via een blokkade van Iraanse havens om vervolgens een deal voor te leggen die juist economische verlichting biedt.

De Amerikaanse blokkade in de Straat van Hormuz moet vandaag om 16:00 uur beginnen. Elk schip dat van of naar een Iraanse haven vaart, ongeacht het land van herkomst, zal worden tegengehouden. Of Iran daar gevoelig voor is? Op basis van zes weken oorlog lijkt dat onwaarschijnlijk. En zo ontstaan opnieuw de omstandigheden voor verdere escalatie.

De geopolitieke achtbaan zorgt kortstondig voor flinke uitslagen op financiële markten. Desondanks koerst bitcoin ‘rustig’ rond de 70.000 dollar, bijna 8 procent boven de koers waarmee het de oorlog in ging.

Toch geeft die ogenschijnlijke rust te denken. Het wringt een beetje.

Wie naar de positionering van beleggers kijkt, ziet een markt die zich weinig aantrekt van geopolitieke risico’s. De allocatie naar cash en obligaties ligt historisch laag, terwijl aandelen, en dan vooral technologie, juist in trek zijn. Beleggers nemen, kort gezegd, relatief veel risico.

Misschien kijken we gewoon naar gedrag dat gevormd is door het verleden. Jarenlang werd voorzichtigheid afgestraft en risico beloond. Beleggers zijn daardoor laks geworden, met het bijbehorende gevoel dat bescherming overbodig is. Maar toch, zelfs de grootste dronkaard kan niet om de onzekerheden van afgelopen maanden heen.

Een bijkomende kracht is wellicht dat geopolitieke stress en technologische vooruitgang elkaar in evenwicht houden. Achter de stroom van slecht nieuws vindt de AI-revolutie plaats, die maand op maand nieuwe doorbraken oplevert. Beleggers proberen dat op waarde te schatten, met grote winsten bij specifieke techbedrijven als gevolg.

Het kan verklaren waarom slecht nieuws nauwelijks écht vat lijkt te krijgen op de markt. Zolang iedereen dezelfde kant op blijft leunen, blijft het beeld stabiel.

Méér Alpha

Ben je Plus-lid? Dan gaan we door met de volgende onderwerpen:

1. Een sterk staaltje engineering: quantumveilige bitcointransacties
2. New York Times: Adam Back is Satoshi
3. Witte Huis mengt zich in strijd om stablecoin-rente