Groter dan Saylor?

Bijdrage van Peter

Het is je vast niet ontgaan dat de bitcoinprijs vorige week tot onder de 60.000 dollar zakte. Als zondebok is Michael Saylor aangewezen, die met een aantal balansbeslissingen twijfel zaaide over de toekomstbestendigheid van zijn bedrijf. “[De bitcoinprijs zakte] nadat de Amerikaanse ondernemer en miljardair en vooral bitcoingoeroe Michael Saylor zelf bitcoins had verkocht om zijn beleggers te kunnen betalen”, legde NU.nl zijn lezers uit.

Saylor was jarenlang de man die nooit verkocht. Hij kocht, leende, haalde geld op en kocht opnieuw. Zijn bedrijf werd een beursgenoteerde hefboom op bitcoin, met een bestuurder die sprak alsof verkopen een karakterfout was. Zodra zo iemand ook maar een paar munten laat gaan, gaat de markt nadenken. Zeker als hij vlak daarvoor ook de kreukelzone rond zijn hefboom verkleint. Wat als de grootste zakelijke koper ooit de noodrem moet aantrekken?

Selling 32 Bitcoin proved several important things:

✅ Posting "Buying Bonds" was a bad idea
✅ Selling any amount of BTC was a bad idea
✅ Cutting to 6mo of dividend coverage was a bad idea
✅ Posting ads on how STRC held its peg was a bad idea
✅ Odds of SP500 inclusion: 0%
— Fred Krueger (@dotkrueger) June 2, 2026

Die vraag is minder hip dan je wellicht verwacht. Zo keek de zilvermarkt in de zeventiger jaren op vergelijkbare wijze naar twee broers uit Texas.

Texas stond voor olie, land, paarden, grote huizen en nog grotere ego’s. De familie Hunt paste er perfect in. Vader Haroldson werd geboren in 1889, groeide op op een boerderij in Illinois en schopte het zonder opleiding tot een van de grootste olietyconen van Amerika. Op zijn sterfdag liet hij een van de grootste vermogens ter wereld achter aan zijn familie.

Hunt kreeg vijftien kinderen bij drie vrouwen. Eén zoon, Lamar, richtte de American Football League op en bedacht de Super Bowl. Twee andere zonen, Nelson en William, zouden de hoofdrolspelers worden van een ander soort legende.

Deze broers groeiden op in een wereld van rijkdom, eigenwijsheid en wantrouwen. Dat werd in de jaren zeventig ruimschoots gevoed. Nixon had in 1971 de laatste band tussen de dollar en goud doorgesneden. Daarna kwamen oliecrises, hoge inflatie en een dollar die steeds minder solide voelde. De Hunts zagen een geldsysteem dat geen anker meer had.

Tegen de doembeelden die horen bij een losgeslagen dollar wilden de broers zich indekken. Dat deden ze met een reflex die voor veel bitcoiners herkenbaar is: koop iets dat niet kan worden bijgedrukt.

Dan denk je wellicht in de eerste plaats aan goud. Maar dat lag lastig voor de Amerikanen. Privébezit van goudbaren was sinds de jaren dertig sterk beperkt en werd pas eind 1974 weer toegestaan. Zilver lag daarom meer voor de hand. Dat was vrij verhandelbaar, goedkoper en volgens de Hunts zwaar ondergewaardeerd. En dus... trokken ze hun portemonnee.

Dat begon met kleine, lokale aankopen. Maar toen de zucht naar zilver groter werd, belandden de broers op de wereldmarkt. Ze kochten termijncontracten en lieten het onderpand, anders dan gebruikelijk was, daadwerkelijk leveren. Ze wilden het zilver echt hebben. Het metaal verdween uit de markt en dook op in kluizen in Zwitserland, Londen en de VS. Het werd een groot logistiek project.

Eind 1979 ging het om honderden miljoenen ounces. Vaak wordt gezegd dat ze direct of indirect grip hadden op ongeveer een derde van de vrij verhandelbare zilvervoorraad. Dat was natuurlijk te zien aan de zilverprijs. Die steeg in een jaar tijd meer dan 800 procent, van 6 naar 50 dollar per ounce. Juweliers en fabrikanten zagen hun grondstof in korte tijd bijna onbetaalbaar worden. Tiffany & Co. plaatste zelfs een advertentie in The New York Times om de broers publiekelijk aan te vallen. Een paar miljardairs, vond het bedrijf, trokken een noodzakelijke grondstof uit de markt.

De Hunts zagen dat anders. In hun optiek beschermden ze hun vermogen simpelweg tegen een inflatoire vijand, papiergeld. Maar naarmate de zilvermarkt meer onder hun invloed kwam te staan, nam het geluid van critici toe. Zij spraken van een poging om de zilvermarkt te wurgen. Ergens onderweg werd de positie van de Hunts zo groot dat hun bedoelingen minder belangrijk werden dan de gevolgen.

Zo ontstond de eerste scheur in het zilverimperium van de broers. De stijging van de zilverprijs was inmiddels zo extreem geworden dat toezichthouders en beurzen nerveus werden. Ze maakten het daarom moeilijker om enorme zilverposities met geleend geld aan te houden. Voor de Hunts kwam dat op het slechtst mogelijke moment. Ze hadden een groot deel van hun strategie gefinancierd met krediet. Toen de prijs begon te dalen, eisten banken en brokers extra geld als onderpand. Geld dat de broers niet direct beschikbaar hadden. Op 27 maart 1980 konden ze een rekening van ongeveer 100 miljoen dollar niet betalen. De paniek die volgde ging de geschiedenis in als Silver Thursday.

Uiteindelijk was er een kredietlijn van 1,1 miljard dollar nodig om te voorkomen dat de markt volledig gegijzeld zou worden door de verplichtingen van de Hunts. Maar de schade was al gedaan. De zilverprijs was omlaag geklapt en hun fortuin verdampte. Er volgden rechtszaken, boetes, handelsverboden en faillissementsprocedures. De mannen die met zilver naar de maan vlogen, werden een waarschuwing over het gebruik van hefbomen, hyperfocus en marktmacht.

Michael Saylor had een van de Hunt Brothers kunnen zijn. Het is geen perfecte analogie, want ten opzichte van de greep die de Hunts op zilver hadden, heeft Saylor nog een lange weg te gaan. De overeenkomst zit in de manier waarop de markt het aanschouwt. Een schaars asset kan tijdelijk zó sterk verbonden raken met één koper dat iedereen naar hem gaat staren. Bij zilver waren dat de Hunts, en bij bitcoin is het Saylor. Daarom voelde de verkoop van 32 BTC groter dan hij was, en wordt de balans van een bedrijf tijdelijk over een heel geldsysteem heen gelegd.

Misschien waait de bijbehorende twijfel rustig over. Misschien blijkt Strategy kwetsbaarder dan veel bitcoiners willen toegeven. Voor bitcoin ligt daar de vraag van deze week. Is digitaal goud inmiddels een Saylor-verhaal geworden, of is bitcoin groter dan Saylor?

Voor het antwoord kunnen we terug naar de Hunts. Er was een moment waarop beleggers zich afvroegen of de zilverprijs nog wel los kon worden gezien van twee broers uit Texas. Uiteindelijk bleek die vraag belangrijker dan het antwoord. Want toen de broers verdwenen, bleef zilver gewoon bestaan.