Twee weken geleden beschreven we de dominante verhalen van deze bearmarkt. De dossiers die telkens terugkeren. De geruchten over handelaars die uit de markt gedrukt zijn. En de complotten die de daling verklaren.

Vandaag zoomen we in op het morele verhaal, de overtuiging dat crypto deze prijsstraf verdient. Dat de sector zichzelf heeft gecorrumpeerd met memecoins, pump en dumps en schaamteloze scams. Dat ontwikkelaars die wilden bouwen zijn overstemd door gokkers en oplichters die wilden cashen.

Recent gaf een affaire rond OpenClaw dat verhaal opnieuw een gezicht.

Peter Steinberger, de Oostenrijkse ontwikkelaar achter de opensourcesoftware voor AI agents, besloot het woord “crypto” en iedere andere verwijzing ernaar te verbieden op zijn Discord-server. Hij kreeg te maken met golven van spam, hardnekkige reclame, maar ook met haatberichten gericht aan zijn persoon. Je begrijpt: hij wil er niets meer mee te maken hebben.

Eind januari moest Steinberger zijn project hernoemen na een merkkwestie met AI-bedrijf Anthropic. In de korte periode tussen het vrijgeven van zijn oude accounts en het claimen van nieuwe, grepen opportunisten hun kans. Zijn GitHub- en X-account werden overgenomen. Onder zijn naam verscheen een token op Solana. Binnen enkele uren bereikte die een marktwaarde van 16 miljoen dollar.

Toen Steinberger publiekelijk ontkende iets met het token te maken te hebben, stortte de koers in. Gokkers die hun centen kwijtraakten, en met een waardeloos token achterbleven, boden ruimte aan hun woede door Steinberger verantwoordelijk te houden voor hun eigen mislukte opportunisme.

In een gesprek met Lex Fridman beschreef hij hoe zijn meldingen onbruikbaar werden door zwermen accounts die hem hashes toestuurden en hem aanspoorden om zich aan nieuwe ‘projecten’ te verbinden. Zijn online kanalen werden overspoeld met mensen die vooral interesse hadden in geld verdienen, in plaats van het bouwen van AI-tools. Wat voor buitenstaanders oogde als digitale ruis, werd voor hem een wekenlange verstoring van zijn werk.

Dat zo’n ervaring tot afkeer leidt, is begrijpelijk. OpenClaw is bedoeld als opensource infrastructuur voor AI-agents, niet als lanceerplatform voor tokens.

Toch blijft het ook merkwaardig hoe snel de categorie “crypto” als geheel wordt veroordeeld. Zelfs een terloopse verwijzing naar bitcoin, in dit geval als technische tijdsreferentie voor een benchmark, leidde tot een blokkade op een door Steinberger beheerde werkomgeving.

Zo blijft de reputatieschade van de afgelopen jaren doorwerken. Voor veel buitenstaanders is crypto synoniem geworden aan snelle winst, manipulatie en intimidatie. In die context past het morele verhaal naadloos: wie gokt en manipuleert, oogst wantrouwen.

Maar terwijl Steinberger crypto categorisch buiten de deur houdt, wint elders een nieuwe thesis terrein: de opkomst van Web 4.0. De gedachte dat autonome AI-agents niet alleen kunnen denken en creëren, maar ook zelfstandig economische handelingen verrichten. Servers huren, rekenkracht inkopen, domeinen registreren, diensten afnemen en verkopen; zonder de tussenkomst van mensen.

WEB 4.0: The birth of superintelligent life
I built the first AI that can earn its own existence, self-improve, and replicate — without needing a human.

In zijn thesis stelt Thiel Fellow Sigil Wen dat de beperkende factor niet langer intelligentie is, maar toestemming. Het huidige internet is ontworpen voor menselijke gebruikers: accounts, logins, bankkoppelingen, compliancecontroles. Een AI-agent kan nog zo geavanceerd zijn, hij blijft afhankelijk van een mens die hem in zijn handelen begeleidt.

Een permissionless betaallaag verandert dat uitgangspunt. Programmeerbaar geld, betaaldiensten zonder tussenpersonen, directe transacties. ‘Crypto’ is in deze visie geen speculatief speeltje, maar een technische voorwaarde voor een internet met AI-agents als eindgebruikers; “superintelligent life”, noemt Wen het.

Dezelfde infrastructuur die speculanten de mogelijkheid biedt om neptokens te lanceren, kan ook aan de basis liggen van een online economie met AI-agents als de belangrijkste actoren. Vrijheid en misbruik liggen dicht bij elkaar.

De reactie van Steinberger laat zien hoe moeilijk het is om die twee uit elkaar te houden wanneer je persoonlijk schade ondervindt. De rommel die speculanten en criminelen achterlaten, is niet abstract. Reputaties worden erdoor geschaad, mensen blijven beroofd achter en afschrikwekkende krantenkoppen staan dikgedrukt op papier. Het morele oordeel volgt dan vanzelf.

Maar categorische afwijzing heeft ook een prijs. Wie crypto uitsluitend ziet als subcultuur van gokkers en zwendelaars, kan gemakkelijk voorbijgaan aan de infrastructuur die onder die ruis wordt gebouwd. Bearmarkten maken dat spanningsveld scherp zichtbaar. De hype is verdwenen, maar de bouwers zijn niet vertrokken!

Méér Alpha

Ben je Plus-lid? Dan gaan we door met de volgende onderwerpen:

  1. Polymarket verboden in Nederland: boete dreigt
  2. Bitcoin-ontwikkelaars zetten eerste stap tegen quantumdreiging
  3. De kopers van deze bearmarkt